Cinema Komunisto (2010)

This eye-opening and bittersweet chronicle of the Yugoslavian film industry recounts how the cinema was used—often with direct intervention from President Josip Broz Tito—to create and recreate the young nation’s history, replete with heroes and myths that didn’t always hew closely to reality.

Едно истинско пътешествие сред забравени снимачни площадки, разпадащи се декори, които разкриват възхода и падението на илюзията, наречена Югославия и личната любов на диктатора към киното.

Esta espantosa e agridoce crónica da indústria cinematográfica jugoslava reconta como o cinema foi usado, muitas vezes com a intervenção direta do presidente Josip Broz Tito, para criar e recriar a história da jovem nação, repleta de heróis e mitos que nem sempre aderiam estreitamente à realidade.