Sandrine Bonnaire

Sandrine Bonnaire (born 31 May 1967) is a French actress, who has appeared in more than 40 films including Hollywood movies. Bonnaire was born in the town of Gannat, Allier, in the Auvergne region. She was born into a working-class family, the seventh of eleven children. Her acting career began at the age of 16 in 1983, when she starred in the Maurice Pialat film À nos amours. She played a girl from the suburbs beginning her sexual awakening. In 1984 she was awarded the César Award for Most Promising Actress. Her international breakthrough came in 1986 when she played the main character in Sans toit ni loi (Vagabond), directed by Agnès Varda, for which she won her second César Award. She portrays a vagrant who fails both physically and morally. The film Monsieur Hire directed by Patrice Leconte followed in 1989, along with further work with directors Jacques Doillon and Claude Sautet. In 2004, she starred in another Patrice Leconte's film: Intimate Strangers, which was an arthouse box office hit in the United States. Bonnaire has a daughter, Jeanne, from a relationship with actor William Hurt, whom she met in 1991 during filming of the Albert Camus novel La Peste (The Plague). They acted together in Secrets Shared with a Stranger (1994). Since March 2003 she has been married to actor and screenwriter Guillaume Laurant, with whom she has had a second daughter. Description above from the Wikipedia article Sandrine Bonnaire, licensed under CC-BY-SA, full list of contributors on Wikipedia.

Sandrine Bonnaire (* 31. Mai 1967) ist eine französische Schauspielerin, die in über 40 Filmen, darunter auch Hollywood-Produktionen, mitgewirkt hat. Bonnaire wurde in Gannat im Département Allier in der Auvergne geboren. Sie stammt aus einer Arbeiterfamilie und ist das siebte von elf Kindern. Ihre Schauspielkarriere begann 1983 im Alter von 16 Jahren mit der Hauptrolle in Maurice Pialats Film „À nos amours“. Sie spielte ein Mädchen aus der Vorstadt, das seine Sexualität entdeckt. 1984 wurde sie mit dem César als Beste Nachwuchsschauspielerin ausgezeichnet. Ihr internationaler Durchbruch gelang ihr 1986 mit der Hauptrolle in Agnès Vardas „Sans toit ni loi“ (Vagabundin), für die sie ihren zweiten César erhielt. Sie verkörpert eine Vagabundin, die sowohl physisch als auch moralisch scheitert. Der Film „Monsieur Hire“ unter der Regie von Patrice Leconte folgte 1989, ebenso wie weitere Projekte mit den Regisseuren Jacques Doillon und Claude Sautet. 2004 spielte sie in einem weiteren Film von Patrice Leconte mit: „Intimate Strangers“, der in den USA ein Kassenschlager im Arthouse-Kino wurde. Bonnaire hat eine Tochter, Jeanne, aus einer Beziehung mit dem Schauspieler William Hurt, den sie 1991 bei den Dreharbeiten zu Albert Camus’ Roman „Die Pest“ kennenlernte. Gemeinsam spielten sie in „Geheimnisse eines Fremden“ (1994). Seit März 2003 ist sie mit dem Schauspieler und Drehbuchautor Guillaume Laurant verheiratet, mit dem sie eine zweite Tochter hat.

Η Σαντρίν Μπονέρ (Sandrine Bonnaire) είναι Γαλλίδα ηθοποιός, σκηνοθέτιδα του κινηματογράφου και σεναριογράφος, η οποία έχει εμφανισθεί σε περισσότερες από 40 ταινίες. Κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ της «περισσότερο υποσχόμενης ηθοποιού» για την ερμηνεία της στην ταινία Στους έρωτές μας (1983), το Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ηθοποιού για την ταινία Δίχως στέγη, δίχως νόμο (1985), καθώς και το «Κύπελλο Βόλπι» του Φεστιβάλ της Βενετίας για το έργο Η τελετή (1995). Γνωστές ταινίες της είναι επίσης, μεταξύ άλλων, και οι Κάτω από τον ήλιο του Σατανά (1987), Monsieur Hire (1989) και Ανατολή-Δύση (1999). Η Μπονέρ γεννήθηκε στην κωμόπολη Γκανά, στον νομό Αλλιέ της κεντρικής Γαλλίας, ως το έβδομο από τα ένδεκα παιδιά μιας οικογένειας εργατών. Η σταδιοδρομία της άρχισε όταν έπαιξε σε ηλικία 16 ετών στην ταινία Στους έρωτές μας του Μωρίς Πιαλά. Ωστόσο, έγινε γνωστή διεθνώς το 1985, όταν ερμήνευσε τον κύριο ρόλο στην ταινία Δίχως στέγη, δίχως νόμο σε σκηνοθεσία της Ανιές Βαρντά, ερμηνεία για την οποία κέρδισε το δεύτερό της Βραβείο Σεζάρ. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο 42ο Φεστιβάλ της Βενετίας, όπου κέρδισε τον «Χρυσό Λέοντα» και η κριτική επιτροπή έκρινε την ερμηνεία της ως μία από τις καλύτερες της χρονιάς. Η Μπονέρ συνεργάσθηκε και πάλι με τον Πιαλά στο Κάτω από τον ήλιο του Σατανά (Sous le soleil de Satan), την ταινία που κέρδισε τον «Χρυσό Φοίνικα» στο Φεστιβάλ των Καννών του 1987. Ακολούθησε το Monsieur Hire σε σκηνοθεσία του Πατρίς Λεκόντ και άλλες συνεργασίες με τους σκηνοθέτες Ζακ Ντουαγιόν και Κλωντ Σωτέ. Το 1995 η Μπονέρ πρωταγωνίστησε στον ρόλο μιας φαινομενικά απλοϊκής υπηρέτριας στο ευρύτατα εξυμνημένο θρίλερ του Κλωντ Σαμπρόλ Η τελετή (La Cérémonie). Η ταινία και οι πρωταγωνιστές κέρδισαν διεθνή βραβεία, και αυτή τη φορά η Μπονέρ τιμήθηκε με το «Κύπελλο Βόλπι» του Φεστιβάλ της Βενετίας, δηλαδή το βραβείο α΄ γυναικείου ρόλου του Φεστιβάλ, όπως και η συμπρωταγωνίστριά της Ιζαμπέλ Υπέρ. Το 2004 η Μπονέρ πρωταγωνίστησε σε ένα ακόμα έργο του Πατρίς Λεκόντ, το Εξομολογήσεις πολύ προσωπικές, με απρόσμενη για καλλιτεχνική ταινία εμπορική επιτυχία στις ΗΠΑ. Το 2017 η ηθοποιός πρωταγωνίστησε σε μια ταινία του Γκαέλ Μορέλ με θέμα την αντίστροφη μετανάστευση, την Prendre le large. Το ίδιο έτος βραβεύθηκε με ένα τιμητικό «Βραβείο Μαγκρίτ» από τη βελγική κινηματογραφική «Ακαδημία Αντρέ Ντελβώ».

Sandrine Bonnaire, née le 31 mai 1967 à Gannat dans l'Allier est une actrice, réalisatrice et scénariste française. César du meilleur espoir féminin en 1984, elle remporte en 1986 le César de la meilleure actrice pour son rôle dans Sans toit ni loi et, en 1995, la coupe Volpi de la meilleure actrice à la Mostra de Venise pour La Cérémonie. Sandrine Bonnaire, septième d'une famille de onze enfants, est la fille de Lucienne et Marcel Bonnaire. Elle passe l'essentiel de sa jeunesse à Grigny en région parisienne où elle effectue ses études secondaires au collège Jean-Vilar. Son père est ouvrier ajusteur. Sa mère est Témoin de Jéhovah et c'est la raison pour laquelle elle ne garde pas beaucoup de souvenirs de son enfance, sans fêtes d'anniversaire ni de Noël. Elle déclare: «J'ai une amnésie, peut-être pas inconsciente, mais totale de mon enfance». Elle ne parle pas de sa mère pour ne pas en dire du mal et doit son équilibre à son père qui ne partageait pas les mêmes convictions religieuses. À cause de la destruction d'humains proclamée et annoncée plusieurs fois par la doctrine des Témoins de Jéhovah, «principe négatif et terrorisant» dit-elle, elle déteste les religions, mais respecte la foi. Elle déclare: «Il y a un aspect très castrateur dans les religions. Une espèce de soumission et cette idée du péché qui me fait froid dans le dos». À la mort de son père, elle devient le soutien financier de la famille dont la mère est absente et s'occupe de ses deux petits frères. Une de ses sœurs, Sabine, est autiste. Figurante, dans La Boum et dans Les Sous-doués, alors qu'elle tente de décrocher un CAP de coiffure, Sandrine Bonnaire accompagne sa sœur Corinne, en juin 1982, à la suite de l'annonce d'un casting dans le journal France-Soir pour faire de la figuration dans le film À nos amours de Maurice Pialat. Mais c'est elle qui est finalement engagée dans le film où sa jeunesse, sa fraîcheur, sa spontanéité et sa sensualité crèvent l'écran. Pour sa prestation, elle décroche à 15 ans le César du meilleur espoir féminin. Sa carrière est désormais lancée et son rapport avec Pialat s'affirme comme une ligne de force dans sa jeune filmographie, puisqu'elle tourne avec lui : Police et Sous le soleil de Satan, récompensé par la Palme d'or au Festival de Cannes en 1987. Tout au long de sa carrière, elle s'illustre dans un registre plutôt sombre et grave comme dans Sans toit ni loi d'Agnès Varda où elle joue une jeune marginale qui finit par mourir de froid. Son interprétation lui vaut, en 1986, un deuxième César, cette fois en tant que «Meilleure actrice», devenant ainsi la plus jeune comédienne à être distinguée dans cette catégorie (18 ans). Elle avoue elle-même que son apparence doit évoquer la gravité; gravité que des réalisateurs comme Patrice Leconte, Jacques Doillon, Jacques Rivette, André Téchiné ou encore Claude Chabrol exploitent à bon escient. Sa prestation troublante dans Monsieur Hire est saluée par une nouvelle nomination aux Césars et son rôle subversif de bonne analphabète et meurtrière dans La Cérémonie est distingué par la coupe Volpi de la meilleure interprétation féminine à Venise en 1995, ex æquo avec Isabelle Huppert. ... Source: Article "Sandrine Bonnaire" de Wikipédia en français, soumis à la licence CC-BY-SA 3.0.

桑德琳·邦奈尔（Sandrine Bonnaire，1967年5月31日-）是一位法国女演员，曾出演过包括好莱坞电影在内的40多部电影。

桑德琳·邦奈爾（Sandrine Bonnaire，1967 年 5 月 31 日-）是一位法國女演員，曾出演過包括好萊塢電影在內的 40 多部電影。