Kostas Hatzihristos

Kostas Hatzichristos or Costas Hajihristos (Greek: Κώστας Χατζηχρήστος; 1921 – October 3, 2001) was a Greek actor. He was born in Thessaloniki, Greece, to a large family of thirteen members, he was the eleventh child of the family. His parents were from Constantinople (today Istanbul), and they were initially relocated to Kavala, moved to Thessaloniki thereafter, and later moved to the northern Athens suburb of Pagkrati. The young Kostas studied initially at the Sergeants Major Military School of Syros and finished his studies in the Kavala. He worked in the variety theatre Missouri in Piraeus and with the Nitsa Gaitanaki company where he played in The Grouch (Το Στραβόξυλο) by Dimitris Psathas. From 1945 until 1948, he worked in an operetta company owned by Paraskevas Oikonomou and appeared in the Pefka variety with Oikonomidis and Oasia with Mimis Traiforos. In 1949‒50, he participated in Koula Nikolaidou's musical company at the Verdun theatre (Θέατρο Βερντέν) at Alexandras Avenue. At the Verdun theatre, Hatzichristos acted for his first time in his successful run in the role of a villager character called Thymios, a role inspired by Kostas Nikolaidis, brother of his wife Mary Nikolaidou. Hatzichristos first screen appearance was in the movie The Knights' Castle in 1952 with Giorgos Asimakopoulos and Nikos Tsiforos. At the same time, he was successful at the theatre founded in 1952 by his own theatrical troupe. In 1960, he became a theatrical entrepreneur and founded his own theatre: Hatzichristos Theatre (Θέατρο Χατζηχρήστου). The theatre premiered on 18 February 1960, and was later renamed as the Treatre Orfeas. It was located at Panepistimiou Avenue in the Athens neighborhood of Akadimia. Among the greatest successes in his career were the films What a Mess (Της Κακομοίρας) in 1963 and Τhe Man Who Returned from the Plates (Ο Άνθρωπος που Γύρισε από τα Πιάτα!) in 1969 with Anna Fonsou and Dionysis Papagiannopoulos. He also produced three films and directed eight. His theatrical work continued until 1983. After a long period of absence, he returned into the theatre in 1994‒95 era and played in the local Hatzichristos Theatre. His difficult years begun when his third wife, Eleni Pantazi died at the age of 42. Kostas Hatzichristos died by cancer on 3 October 2001, suffering from economic problems.[20] He was interred at public expense at First Cemetery of Athens on 5 October 2001.

Ο Κώστας Χατζηχρήστος (Θεσσαλονίκη 1921 - 3 Οκτωβρίου 2001) ήταν Έλληνας ηθοποιός, από τους σημαντικότερους κωμικούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Ήταν γόνος πολύτεκνης οικογένειας από την Κωνσταντινούπολη, η οποία εγκαταστάθηκε αρχικά στην Καβάλα και κατόπιν στην Θεσσαλονίκη όπου γεννήθηκε και αργότερα μετακόμισε στο Παγκράτι. Ήταν το 11ο παιδί της οικογένειας, που είχε ήδη 10 γιους. Μετά από εκείνον, γεννήθηκε η αδερφή του η Ρίτσα (ήθελαν πολύ μια κόρη οι γονείς του) και τέλος ο μικρότερος αδερφός του και τελευταίο παιδί, ο Δήμος. Φοίτησε αρχικά στη Στρατιωτική Σχολή της Σύρου και τελείωσε τις σπουδές του στην Καβάλα. Εργάστηκε σε βαριετέ στο θέατρο "Μισούρι" του Πειραιά και στο θίασο της Νίτσας Γαϊτανάκη όπου έπαιξε στο "Στραβόξυλο" του Ψαθά. Από το 1945 έως το 1948 δούλεψε με το θίασο οπερέτας του Παρασκευά Οικονόμου και εμφανίστηκε στα βαριετέ "Πεύκα" με τον Γ. Οικονομίδη και "Όασις" με τον Μ. Τραϊφόρο. Την περίοδο 1949-50 συμμετείχε στο μουσικό θίασο Κούλας Νικολαΐδου στο θέατρο "Βερντέν" της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Στο «Βερντέν» ο Χατζηχρήστος θα κάνει και την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο ρόλο του βλάχου Θύμιου, ένα ρόλο που εμπνεύστηκε ο αδελφός της συζύγου του, ο Κώστας Νικολαΐδης, της συγγραφικής τριάδας Νικολαΐδη - Ελευθερίου - Λυμπερόπουλου. Από το 1953 έως το 1955 συνεργάζεται με την Καίτη Ντιριντάουα και τον Κούλη Στολίγκα. Το 1955, όταν ο θίασος ανεβάζει στο "Περοκέ" την επιθεώρηση "Κόκα-κόλα" των Γιαλαμά - Θίσβιου - Πρετεντέρη, πλέκεται και το ειδύλλιό του με την Ντιριντάουα. Παντρεύτηκαν και απέκτησαν μία κόρη. Ο γάμος τους έλαβε τέλος το 1975 και η Καίτη Οικονόμου, όπως ήταν το πραγματικό όνομα της Ντιριντάουα, πέθανε το Φεβρουάριο του 1996. Στον κινηματογράφο, ο Χατζηχρήστος πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με την ταινία "Ο Πύργος των ιπποτών" των Γ. Ασημακόπουλου - Ν. Τσιφόρου. Σημείωσε τεράστια επιτυχία και στο θέατρο. Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην καριέρα του ήταν ο "Ανθρωπος που γύρισε από τα πιάτα", που πρωτανέβηκε το χειμώνα του 1968-69 με συνθιασάρχες την Α. Φόνσου και τον Δ. Παπαγιαννόπουλο. Υπήρξε παραγωγός τριών ταινιών και σκηνοθέτης οκτώ. Η πορεία του στο θέατρο συνεχίστηκε απρόσκοπτη μέχρι το 1983. Μετά από μακρά περίοδο απουσίας επέστρεψε την περίοδο 1994-95, παίζοντας στο δικό του χώρο (το "Θέατρο Χατζηχρήστου" στη στοά Πανεπιστημίου & Ιπποκράτους) την επιθεώρηση "Δεν ήξερες, δε ρώταγες" και την επόμενη χρονιά σε συνεργασία με τον Γ. Πάντζα το έργο του Κ. Παπαπέτρου "Τρελάθηκα και σώθηκα". Η δύσκολη περίοδος της ζωής του άρχισε όταν έχασε ξαφνικά την Ελένη Πανταζή, την τέταρτη γυναίκα του, μόλις στα 42 της χρόνια. Υπέφερε από οικονομικά προβλήματα, ενώ τα τελευταία χρόνια έπασχε από καρκίνο. Πέθανε από πνευμονική λοίμωξη στις 3 Οκτωβρίου 2001. Σήμερα, το όνομά του φέρουν οδοί στην Λάρισα και την Θεσσαλονίκη. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια