Ellie Lambeti

Ellie Loukou (Greek: Έλλη Λούκου; 13 April 1926 – 3 September 1983), known professionally as Ellie Lambeti (Greek: Έλλη Λαμπέτη), was a Greek actress. Ellie studied theatre at Marika Kotopouli's drama school. She made her first steps on the stage at the time of German occupation of Greece. She passed this difficult period as all her theatre colleges. In 1941, she was rejected from two theatre schools: the state one (Ethniko) and a private one named for the Greek actress Marika Kotopouli. However, Kotopouli herself recognized Lambeti's talent and hired her. She adopted the professional surname Lambeti and became a lead actress. She starred in Hanneles Himmelfahrt by Hauptmann. In 1945, she met Marios Ploritis, her future husband, during the filming one of her first films, Adoulotoi sklavoi (1946). In 1946 Lambeti became one of the actresses who performed for the famous modern theatre director Karolos Koun; she was the female lead in the Greek productions of the following plays: The Glass Menagerie by Tennessee Williams (1946), Antigone by Anouilh (1947), Bodas de sangre by Lorca (1948). In August 1950, she married Marios Ploritis, but their marriage collapsed in 1952 when she had a love affair with Dimitris Horn. Together they produced and played in theatre in Libelei in 1953, in La Cuisine des Anges in 1953, in L'Invitation au Château in 1955, in Quality Street in 1956, in The Rainmaker by Richard Nash in 1956, in Gigi in 1957, in The Fourposter in 1957, in Two for the Seesaw by William Gibson in 1958 and in 1959 in Dans sa Candeur Naive. The following years were dramatic for Ellie: her sister Koula died from cancer in 1955, her other sister Eirini died in a car crash in 1958, and Ellie lost a baby by Horn in 1956. In 1959 she met her American husband, the best-selling novelist Frederic Wakeman, Sr. She starred in Michael Cacoyannis's Greek masterpieces like Kyriakatiko xypnima (1954), To Koritsi me ta mavra (1956), and To Telefteo psema (1957). She also starred in Kalpiki lira (1955) by George Tzavellas. Lambeti continued her theatrical career, in 1962 came The Heiress, in 1965 as Blanche in A Streetcar Named Desire. In the 1970s Lambeti starred in The Little Foxes (1973), Irma La Douce (1972), Miss Margarita (1975) and Filoumena Martourano (1978). Lampeti was involved in a legal procedure about the adoption of a girl named Eliza, from Spring 1970 till 1974, when she lost and gave the child back to her parents. The subsequent years were a fight against recurrent breast cancer. She successfully starred in theatre productions like Thornton Wilder's Hello, Dolly! (1980) and as Sarah in Mark Medoff's Children of a Lesser God (1981), but her health was poor. She died in 1983 (3 September) from stage 4 breast cancer in New York City, aged 57. (Source: Wikipedia)

Η Έλλη Λαμπέτη (13 Απριλίου 1926 – 3 Σεπτεμβρίου 1983) ήταν μια από τις μεγαλύτερες Ελληνίδες ηθοποιούς. Γεννήθηκε στα Βίλια Αττικής και ήταν αρβανίτισσα στην καταγωγή. Το πραγματικό της όνομα ήταν Έλλη Λούκου (το όνομα Λαμπέτη ήταν δανεισμένο από τους ήρωες του Αστραπόγιαννου στο ομώνυμο ποίημα του Βαλαωρίτη). Ο πατέρας της Κώστας Λούκος είχε μια ταβέρνα στα Βίλια και η μητέρα της ήταν η Αναστασία Σταμάτη. Είχε 6 αδέρφια, εκ των οποίων ένα δίδυμο αδελφό, που πέθανε από φυματίωση το 1941. Το 1928 η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα. Το Φεβρουάριο του '43, λίγους μήνες μετά το πρωταγωνιστικό της ντεμπούτο στο θέατρο, γνωρίζει τον πρώτο (και μεγαλύτερο κατά ομολογία της) έρωτα της ζωής της, τον Θ. Σγουρδέλη, διπλωμάτη και ποιητή που ζούσε μόνιμα στη Γαλλία και βρέθηκε στην Ελλάδα λόγω του πολέμου. Η σχέση τους κράτησε κάτι λιγότερο από 2 χρόνια. Έγραψε για χάρη της μια ποιητική συλλογή με τίτλο "Ατέρμονη πορεία προς τον ήλιο", την απομάκρυνε από το θέατρο και προσπάθησε να τη στρέψει στη ζωγραφική, αλλά όταν ξαναγύρισε στο Παρίσι εκείνη δεν τον ακολούθησε. Με τον Αλέκο Αλεξανδράκη έζησαν πάλι έναν θυελλώδη έρωτα το καλοκαίρι του 1949 που διήρκεσε έξι μήνες και συμπρωταγωνίστησαν και στο θέατρο. Ο γάμος της με τον Μάριο Πλωρίτη (ο οποίος παρέμεινε αιώνιος φίλος της και στάθηκε δίπλα της μέχρι το τέλος της ζωής της) το 1950 υπήρξε ατυχής. Χώρισαν το 1953, όταν γνωρίστηκε με τον Δημήτρη Χορν και μαζί έγραψαν μία από τις πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου και υπήρξαν αγαπημένο ζευγάρι στη ζωή και στη σκηνή. Από τον Δ. Χορν χώρισε το 1959, όταν γνώρισε τον Αμερικανό συγγραφέα Φρέντερικ Γουέικμαν (Frederic Wakeman), τον οποίο παντρεύτηκε, αλλά χώρισε το 1976 μετά από πολλά προβλήματα και όντας χρόνια σε διάσταση. Σημαντική γνωριμία στη ζωή της στάθηκε ο γνωστός ηθοποιός Κώστας Καρράς, με τον οποίο η Λαμπέτη ονειρευόταν για άλλη μια φορά τον γάμο και την οικογένεια. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1983 στις 7.30' το πρωί άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο Mount Sinai Hospital των ΗΠΑ, όπου είχε μεταβεί λίγες εβδομάδες πριν. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1983 η σορός της μεταφέρθηκε στην Αθήνα και στις 6 Σεπτεμβρίου 1983 κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.