Dennis Hopper

Dennis Lee Hopper (May 17, 1936 – May 29, 2010) was an American actor, filmmaker and artist. As a young man, Hopper became interested in acting and eventually became a student of the Actors' Studio. He made his first television appearance in 1954, and appeared in two films featuring James Dean, Rebel Without a Cause (1955) and Giant (1956). During the next 10 years, Hopper appeared frequently on television in guest roles, and by the end of the 1960s had played supporting roles in several films. He directed and starred in Easy Rider (1969), winning an award at the Cannes Film Festival and was nominated for an Academy Award for Best Original Screenplay as co-writer. "With its portrait of counterculture heroes raising their middle fingers to the uptight middle-class hypocrisies, Easy Rider became the cinematic symbol of the 1960s, a celluloid anthem to freedom, macho bravado and anti-establishment rebellion." Film critic Matthew Hays notes that "no other persona better signifies the lost idealism of the 1960s than that of Dennis Hopper." He was unable to build on his success for several years, until a featured role in Apocalypse Now (1979) brought him attention. He subsequently appeared in Rumble Fish (1983) and The Osterman Weekend (1983), and received critical recognition for his work in Blue Velvet and Hoosiers, with the latter film garnering him an Academy Award nomination for Best Supporting Actor. He directed Colors (1988) and played the villain in Speed (1994). Hopper's later work included a leading role in the television series Crash. Hopper's last performance was filmed just before his death: The Last Film Festival, slated for a 2011 release. Hopper was also a prolific and acclaimed photographer, a profession he began in the 1960s. ​From Wikipedia, the free encyclopedia

Dennis Lee Hopper (* 17. Mai 1936 in Dodge City; † 29. Mai 2010 in Los Angeles) war ein US-amerikanischer Schauspieler und Regisseur. Nach einigen Auftritten im Fernsehen wurde er von Warner Brothers unter Vertrag genommen. Zwei seiner ersten Filmrollen hatte er in den James-Dean-Klassikern … denn sie wissen nicht, was sie tun und Giganten. Da Hopper jedoch als stur und unbelehrbar galt, wurden ihm kaum Hauptrollen angeboten. Über den B-Movie-Regisseur Roger Corman lernte er Peter Fonda kennen und freundete sich mit ihm an. 1969 drehten die beiden mit einem Budget von rund 400.000 US-Dollar das Roadmovie Easy Rider. Der Film wurde zum Kultfilm der Hippie-Bewegung und schließlich zur Legende, ebenso der berühmte Titelsong Born to Be Wild. Ein Grund dafür war, dass er sich grundlegend von allem unterschied, was man bis dahin im Kino gesehen hatte. Easy Rider passte in kein Schema, wirkte nicht angestaubt, sondern frisch – New Hollywood war geboren und hatte mit Dennis Hopper, Peter Fonda und Jack Nicholson drei seiner ersten Helden gefunden. Hopper galt weiterhin als Exzentriker. Mit seiner nächsten Regiearbeit The Last Movie gewann er 1971 bei den Filmfestspielen in Venedig den Kritikerpreis für den besten Film. Doch in Hollywood erhielt Hopper durchgehend schlechte Kritiken. Da er durch seine Eigenwilligkeit mit den meisten Regisseuren in Konflikt geriet, stand er lange Zeit auf einer so genannten Schwarzen Liste. In den 1970er und 1980er Jahren hatte er aus diesem Grund kommerziell kaum einen Erfolg, mit Ausnahme seiner Nebenrolle als Journalist im preisgekrönten Meilenstein der New-Hollywood-Ära Apocalypse Now (1979). 1986 erregte Hopper Aufsehen in der Rolle eines Sadisten in David Lynchs Blue Velvet. 1988 erreichte er mit seiner Regiearbeit Colors – Farben der Gewalt erstmals seit Easy Rider wieder ein breiteres Publikum. Nach einem längeren Aufenthalt in einer Therapieeinrichtung wegen seines hohen Drogen- und Alkoholkonsums zog er von Texas zurück nach Los Angeles. In den folgenden Jahren war er in mehreren Hollywoodproduktionen zu sehen – meist in Nebenrollen. Einer seiner bekanntesten Filme aus den 1990er Jahren ist Speed, in dem er den psychopathischen Verbrecher Howard Payne spielt, der einen Bus in die Luft jagen will. Quelle: Wikipedia

Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε το 1936 στο Ντοτζ Σίτι του Κάνσας. Σπούδασε υποκριτική στο Actors Studio. Πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση και στη συνέχεια «πέρασε» στον κινηματογράφο. Υπήρξε φίλος με τον Τζέιμς Ντιν, με τον οποίο έπαιξαν μαζί στον "Επαναστάτη χωρίς αιτία" και στον "Γίγαντα". Το 1969 μαζί με τον Πίτερ Φόντα, και τον Τέρι Σάουθερν γράφουν το σενάριο του "Ξένοιαστου καβαλάρη", μια ταινία με θέμα το πνεύμα περιπλάνησης και ελευθερίας της γενιάς των μπήτνικς. Τη σκηνοθετεί ο ίδιος. Το συνολικό κόστος της ταινίας φτάνει τα 340.000 δολάρια. Η ταινία σημειώνει τεραστία επιτυχία, τα έσοδά της ξεπερνούν τα 50 εκατομμύρια δολάρια και χαρίζει στο Χόπερ το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ Κανών. Το 1971 σκηνοθετεί την ταινία με τον δυσοίωνο τίτλο "The Last Movie" ("Η τελευταία ταινία"). Η ταινία αυτή υπήρξε μια μεγάλη αποτυχία. Τότε αρχίζει η σχέση του Χόπερ με τις ναρκωτικές ουσίες. Θα καταφέρει να νικήσει τα ναρκωτικά και να αναγεννηθεί όταν ο Φράνσις Φορντ Κόπολα του δίνει μια δεύτερη ευκαιρία το 1979 προσφέροντάς του ένα ρόλο στην ταινία "Αποκάλυψη τώρα".

Dennis Hopper est un acteur, réalisateur, poète, peintre et photographe américain, né le 17 mai 1936 à Dodge City (Kansas) et mort le 29 mai 2010 à Los Angeles. Ayant fait ses débuts aux côtés de James Dean, il est le réalisateur et l'un des acteurs principaux, avec Peter Fonda, de Easy Rider, symbole culturel de l'Amérique hippie, qui reçut le Prix de la Première œuvre au Festival de Cannes 1969 et devint rapidement un film culte. Il est également connu pour ses rôles dans Apocalypse Now et Rusty James de Francis Ford Coppola, L'Ami américain de Wim Wenders ou encore dans Blue Velvet de David Lynch. Dennis Hopper a tourné dans 115 films. Il est aussi reconnu comme réalisateur, peintre, poète et photographe dont les expositions, notamment à la galerie de Monika Mohr à Hambourg et à la ACE Gallery à Los Angeles[, ont été fréquentées par des milliers de visiteurs. Il dément avoir débuté dans Johnny Guitare par un petit rôle qui n'aurait pas été crédité au générique : « [Cette information] est dans toutes mes biographies. […] Je n'étais même pas à Hollywood quand le film a été fait. » C’est donc dans un épisode de Medic en 1955, dans lequel il joue un jeune épileptique, que son nom apparaît pour la première fois sur les écrans mais c’est aux côtés de James Dean, à qui il voue une immense admiration, qu’il commence réellement sa carrière cinématographique. Il tourne ainsi dans La Fureur de vivre (Rebel Without A Cause)(1955) et dans Géant (Giant) (sorti en 1956), deux des trois films de la courte carrière cinématographique de James Dean. Sa rencontre avec James Dean confirme sa vocation.

50年代にTVからキャリアをスタートさせ、「大砂塵」（54）で映画デビュー。55年、ジェームズ・ディーン主演「理由なき反抗」「ジャイアンツ」に立て続けに出演するが、ディーンの死後ハリウッドの監督たちと意見が合わなくなり、活動の場をニューヨークに移す。そして69年、アメリカン・ニューシネマの代表作である「イージー・ライダー」を監督し注目を集める。だが、続く「ラストムービー」で再びスタジオと衝突し、ハリウッドの異端児と称されるようになる。ドラッグ依存から公私共に落ち込むが、「地獄の黙示録」「ブルー・ベルベット」で名演を見せ、その他「ランブル・フィッシュ」「リバース・エッジ」「スピード」など多数の話題作に出演した。10年5月29日、前立腺ガンの併発症でロサンゼルスの自宅で死去。TVシリーズ「クラッシュ」が遺作となり、映画では声優として参加した「alpha and omega」が最後の作品になる。

Dennis Lee Hopper (17 maja 1936 - 29 maja 2010) był amerykańskim aktorem, reżyserem i artystą. Jako młody człowiek Hopper zainteresował się aktorstwem i ostatecznie został uczniem Studia Aktorskiego. Po raz pierwszy wystąpił w telewizji w 1954 roku i wystąpił w dwóch filmach z udziałem Jamesa Deana: Buntownik bez powodu (1955) i Gigant (1956). Przez następne 10 lat Hopper często pojawiał się w telewizji w rolach gościnnych, a pod koniec lat 60. zagrał drugoplanowe role w kilku filmach. Wyreżyserował i zagrał w filmie Easy Rider (1969), który zdobył nagrodę na Festiwalu Filmowym w Cannes i był nominowany do Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny jako współscenarzysta. „Dzięki portretowi bohaterów kontrkultury wyciągających środkowy palec w stronę spiętej hipokryzji klasy średniej, Easy Rider stał się kinowym symbolem lat 60., celuloidowym hymnem wolności, macho brawury i buntu przeciwko establishmentowi”. Krytyk filmowy Matthew Hays zauważa, że „żadna inna postać lepiej nie odzwierciedla utraconego idealizmu lat 60. niż Dennis Hopper”. Przez kilka lat nie mógł kontynuować swojego sukcesu, dopóki główna rola w Czasie Apokalipsy (1979) nie zwróciła na niego uwagi. Następnie pojawił się w Rumble Fish (1983) i The Osterman Weekend (1983), a także zyskał uznanie krytyków za pracę w filmach Blue Velvet i Hoosiers, przy czym ten ostatni film przyniósł mu nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego. Wyreżyserował „Kolory” (1988) i zagrał złoczyńcę w „Prędkości” (1994). Późniejsza praca Hoppera obejmowała główną rolę w serialu telewizyjnym Crash. Ostatni występ Hoppera został nakręcony tuż przed jego śmiercią: The Last Film Festival, którego premiera planowana jest na 2011 rok. Hopper był także płodnym i uznanym fotografem, a zawód ten rozpoczął w latach 60. XX wieku.

Dennis Lee Hopper (Dodge City, 17 de maio de 1936 — Venice, 29 de maio de 2010) foi um ator e cineasta norte-americano. Ficou famoso mundialmente ao dirigir e estrelar ao lado de Peter Fonda e Jack Nicholson o filme Sem Destino (1969). Como ator, ele apareceu pela primeira vez no western Johnny Guitar, de 1954. Em 2010, foi revelado que Dennis Hopper sofria de câncer da próstata em estágio terminal. A doença tornou-se irreversível e o ator faleceu em 29 de maio do mesmo ano.

Деннис Ли Хоппер - американский киноактёр, кинорежиссёр, сценарист, художник и фотограф. За свою кинокарьеру, начатую в 1955 году, Хоппер снялся в 150 фильмах, в том числе у таких режиссёров как Фрэнсис Форд Коппола («Апокалипсис сегодня») и Дэвид Линч («Синий бархат»). Первая снятая им кинокартина, «Беспечный ездок», была удостоена награды Каннского кинофестиваля и номинирована на «Оскар».

Dennis Lee Hopper, 17 Mayıs 1936 tarihinde Dodge City, Kansas'ta dünyaya gelmiştir. II. Dünya Savaşı sonrası Amerika'sının taşrasında büyüyen Hopper, lise yıllarında ailesiyle birlikte San Diego'ya taşındı ve burada oyunculuğa ilgi duymaya başladı. Old Globe Theatre'da eğitim aldıktan sonra Actors Studio'nun efsanevi metod oyunculuğu ekolünü benimsedi. Sinema kariyerine 1950'lerin ortasında parlak bir başlangıç yaptı; dönemin en büyük ikonu James Dean ile "Asi Gençlik" (Rebel Without a Cause) (1955) ve "Devlerin Aşkı" (Giant) (1956) filmlerinde birlikte rol aldı. Dean'in trajik ölümü Hopper'ı derinden etkiledi ve setteki uyumsuz, isyankar tavırları nedeniyle Hollywood stüdyoları tarafından bir süre dışlandı, bu da onu televizyon yapımlarına ve western filmlerine yöneltti. Hopper'ın kariyerini ve sinema tarihini kökten değiştiren olay, 1969 yılında hem yönettiği, hem senaryosunu yazdığı hem de Peter Fonda ve Jack Nicholson ile başrolünü paylaştığı "Easy Rider" filmi oldu. Düşük bütçeli bu yol filmi, Amerikan karşı kültürünün manifestosu haline geldi, gişe rekorları kırdı ve Hopper'a En İyi Özgün Senaryo dalında Oscar adaylığı ile Cannes Film Festivali'nde En İyi İlk Film ödülünü getirdi. Ancak bu büyük başarının ardından yönettiği deneysel film "The Last Movie" (1971), eleştirel ve ticari bir felaket olunca Hopper, Hollywood'dan bir kez daha uzaklaştı ve uzun yıllar sürecek bir madde bağımlılığı ve kariyer düşüşü yaşadı. Bu dönemde Francis Ford Coppola'nın "Kıyamet" (Apocalypse Now) (1979) filmindeki çılgın foto muhabiri rolüyle akıllara kazındı. 1980'lerin ortasında rehabilitasyon sürecini tamamlayan Hopper, 1986 yılında sinemanın gördüğü en büyük geri dönüşlerden birine imza attı. David Lynch'in kült klasiği "Mavi Kadife" (Blue Velvet) filminde canlandırdığı sadist Frank Booth karakteri, sinema tarihinin en ürkütücü kötü adamlarından biri olarak kabul edildi. Aynı yıl "Hoosiers" filmindeki alkolik basketbol koçu yardımcısı rolüyle En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında Oscar'a aday gösterildi. Bu başarılar, onun karakter oyunculuğundaki ustalığını yeniden kanıtladı ve kariyerinin ikinci baharını başlattı. 1990'larda genellikle karizmatik kötü adam rolleriyle gişe filmlerinde boy gösterdi. Keanu Reeves ile "Hız Tuzağı" (Speed) (1994) filminde bombacı Howard Payne karakterini ve Kevin Costner'ın "Su Dünyası" (Waterworld) (1995) filminde Deacon karakterini canlandırdı. Ayrıca "True Romance" (1993) filmindeki performansı kült statüsüne erişti. Sadece bir oyuncu değil, aynı zamanda saygın bir fotoğrafçı, ressam ve heykeltıraş olan Hopper, sanatın her dalında üretken bir yaşam sürdü. Aktör, 29 Mayıs 2010 tarihinde prostat kanseri nedeniyle hayatını kaybetmiştir.

丹尼斯·李·霍珀（1936 年 5 月 17 日 - 2010 年 5 月 29 日）是美国演员、电影制片人和艺术家。年轻时，霍珀对表演产生了兴趣，并最终成为演员工作室的学生。他于 1954 年首次在电视上露面，并出演了两部由詹姆斯·迪恩主演的电影，《无缘无故的叛逆》（1955 年）和《巨人》（1956 年）。在接下来的 10 年里，霍珀经常以客串角色出现在电视上，到 1960 年代末，他在几部电影中扮演配角。他执导并主演了《逍遥骑士》（1969），在戛纳电影节上获奖，并作为联合编剧获得奥斯卡最佳原创剧本奖提名。“《逍遥骑士》描绘了反主流文化英雄对中产阶级的虚伪竖起中指，成为 1960 年代的电影象征，是一首歌颂自由、男子气概虚张声势和反建制叛乱的赛璐珞颂歌。”影评人马修·海斯（Matthew Hays）指出，“没有其他角色比丹尼斯·霍珀（Dennis Hopper）更能代表1960年代失落的理想主义。几年来，他无法在成功的基础上再接再厉，直到《现代启示录》（1979 年）中的一个重要角色引起了他的注意。随后，他出演了《隆隆鱼》（1983）和《奥斯特曼周末》（1983），并因其在《蓝丝绒》和《Hoosiers》中的工作而获得评论界的认可，后者为他赢得了奥斯卡最佳男配角奖提名。他执导了《颜色》（1988 年），并在《速度》（1994 年）中扮演反派。霍珀后来的作品包括在电视连续剧《撞车》中担任主角。霍珀的最后一场演出是在他去世前拍摄的：《最后的电影节》，定于2011年上映。霍珀也是一位多产且广受赞誉的摄影师，他于 1960 年代开始了这一职业。

丹尼士·賀巴（Dennis Hopper，1936 年 5 月 17 日 — 2010 年 5 月 29 日）是美國演員、電影製片人和藝術家。年輕時，賀巴對表演產生了興趣，並最終成為演員工作室的學生。他於 1954 年首次在電視上露面，並出演了兩部由占士·甸主演的電影，《阿飛正傳》（Rebel Without a Cause）（1955 年）和《巨人》（Giant）（1956 年）。在接下來的十年裏，賀巴經常以客串角色出現在電視上，到 1960 年代末，他在幾部電影中扮演配角。他執導並主演了《迷幻車手》（Easy Rider）（1969），在康城電影節上獲獎，並作為聯合編劇獲得奧斯卡最佳原創劇本獎提名。“《迷幻車手》描繪了反主流文化英雄對中產階級的虛偽豎起中指，成為 1960 年代的電影象徵，是一首歌頌自由、男子氣概虛張聲勢和反建制叛亂的賽璐珞頌歌。”影評人馬修·海斯（Matthew Hays）指出，“沒有其他角色比丹尼士·賀巴更能代表 1960 年代失落的理想主義。幾年來，他無法在成功的基礎上再接再厲，直到《現代啟示錄》（Apocalypse Now）（1979 年）中的一個重要角色引起了他的注意。隨後，他出演了《阿飛別傳》（Rumble Fish）（1983），並因其在《藍色夜合花》（Blue Velvet）和《光榮之路 / 最後一擊》（Hoosiers）中的工作而獲得評論界的認可，後者為他贏得了奧斯卡最佳男配角獎提名。他執導了《青幫風雲》（Colors）（1988 年），並在《生死時速》（Speed）（1994 年）中扮演反派。賀巴後來的作品包括在電視連續劇《Crash》中擔任主角。賀巴的最後一場演出是在他去世前拍攝的：《The Last Film Festival》，定於 2011 年上映。賀巴也是一位多產且廣受讚譽的攝影師，他於 1960 年代開始了這一職業。