
Leonard Nimoy
Leonard Simon Nimoy (March 26, 1931 – February 27, 2015) was an American actor, film director, poet, musician and photographer. Nimoy's most famous role is that of Spock in the original Star Trek series 1966–1969, multiple films, television and video game sequels. Nimoy began his career in his early twenties, teaching acting classes in Hollywood and making minor film and television appearances through the 1950s, as well as playing the title role in Kid Monk Baroni. In 1953, he served in the United States Army. In 1965, he made his first appearance in the rejected Star Trek pilot, "The Cage", and would go on to play the character of Mr. Spock until 1969, followed by seven further films and a number of guest slots in various sequels. His character of Spock generated a significant cultural impact and three Emmy Award nominations; TV Guide named Spock one of the 50 greatest TV characters. Nimoy also had a recurring role in Mission: Impossible and a narrating role in Civilization IV, as well as several well-received stage appearances. Nimoy's fame as Spock is such that both his autobiographies, I Am Not Spock (1977) and I Am Spock (1995) detail his existence as being shared between the character and himself. Nimoy was born to Yiddish-speaking Orthodox Jewish immigrants from Iziaslav, Ukraine. His father, Max Nimoy, owned a barbershop in the Mattapan section of the city. His mother, Dora Nimoy (née Spinner), was a homemaker. Nimoy began acting at the age of eight in children's and neighborhood theater. His parents wanted him to attend college and pursue a stable career, or even learn to play the accordion—which, his father advised, Nimoy could always make a living with—but his grandfather encouraged him to become an actor. His first major role was at 17, as Ralphie in an amateur production of Clifford Odets' Awake and Sing!. Nimoy took Drama classes at Boston College in 1953 but failed to complete his studies, and in the 1970s studied photography at the University of California, Los Angeles. He has an MA in Education and an honorary doctorate from Antioch University in Ohio. Nimoy served as a sergeant in the U.S. Army from 1953 through 1955, alongside fellow actor Ken Berry and architect Frank Gehry.
Leonard Simon Nimoy (* 26. März 1931 in West End, Boston, Massachusetts; † 27. Februar 2015 in Bel Air, Los Angeles, Kalifornien) war ein US-amerikanischer Schauspieler, Regisseur, Filmproduzent, Autor, Musiker und Fotograf. Internationale Bekanntheit erlangte er mit Star Trek in der Rolle des Mr. Spock, in der er zwischen 1965 und 2013 mit Unterbrechungen über einen Zeitraum von fast fünfzig Jahren in Raumschiff Enterprise und mehreren darauf basierenden Film- und Fernsehproduktionen zu sehen war.
Leonard Simon Nimoy war ein US-amerikanischer Schauspieler, Regisseur, Filmproduzent, Autor, Musiker und Fotograf. Internationale Bekanntheit erlangte er mit der Science-FIction-Fernsehserie „Raumschiff Enterprise“ (Star Trek) in der Rolle des Mr. Spock, in der er zwischen 1966 und 2013 mit Unterbrechungen über einen Zeitraum von fast fünfzig Jahren in mehreren darauf basierenden Film- und Fernsehproduktionen zu sehen war.
Pochodzi ze średnio zamożnej rodziny żydowskiej. Był studentem Boston College i Antioch College, studiował aktorstwo w Pasadena Playhouse. Grał drugorzędne role w filmach, m.in.: "Rhubarb" (reż. Arthur Lubin), "Francis Goes to West Point" (reż. A. Lubin), "The Brain Eaters" (reż. Bruno VeSota), "The Balcony" (reż. Joseph Strick), "Valley of Mystery" (reż. Józef Lejtes), "Aresztuję cię, przyjacielu" (reż. Sam Wanamaker), "Inwazja porywaczy ciał" (reż. Philip Kaufman). Sławę zawdzięcza sugestywnej postaci doktora Spocka w bardzo popularnym serialu TV "Star Trek", wokół którego powstał cykl filmów kinowych. Występował także w serialach: "Mission: Impossible" (1969-1971), "Search of…". Odniósł sukces na Broadwayu w sztuce Petera Shaffera "Equus" (1977), a także w spektaklu "Vincent", o van Goghu. Opublikował kilka zbiorów swoich utworów poetyckich ("You and I", "I Thing of You") i autobiograficzne "I Am Not Spock" (1975). Podkładał także głos w bajce "Transformers- The movie" dowódcy niecnych Decepticonów, Galvatronowi.
伦纳德·尼莫伊(Leonard Nimoy)是美国演员、电影导演、诗人、音乐家和摄影师。尼莫伊最著名的角色是 1966 年至 1969 年原版《星际迷航》系列、多部电影、电视和视频游戏续集中的斯波克。 尼莫伊在二十出头时开始了他的职业生涯,在好莱坞教授表演课程,并在 1950 年代出演过少量电影和电视,并在 Kid Monk Baroni 中扮演主角。1953年,他在美国陆军服役。1965 年,他首次出现在被拒绝的《星际迷航》飞行员“笼子”中,并继续扮演斯波克先生的角色直到 1969 年,随后又出演了七部电影和各种续集中的一些客串角色。他饰演的斯波克产生了重大的文化影响,并获得了三项艾美奖提名;电视指南将斯波克评为 50 位最伟大的电视角色之一。尼莫伊还在《碟中碟中谍》中反复扮演角色,在《文明IV》中担任旁白角色,以及几次广受好评的舞台表演。尼莫伊作为斯波克的名气如此之大,以至于他的自传《我不是斯波克》(1977)和《我是斯波克》(1995)都详细描述了他的存在是角色和他自己共享的。 尼莫伊出生于乌克兰伊齐亚斯拉夫的讲意第绪语的东正教犹太移民。他的父亲马克斯·尼莫伊(Max Nimoy)在该市的马塔潘(Mattapan)区拥有一家理发店。他的母亲多拉·尼莫伊(Dora Nimoy)是一名家庭主妇。尼莫伊八岁时开始在儿童和社区剧院表演。他的父母希望他上大学,追求稳定的职业,甚至学习演奏手风琴 - 他的父亲建议,Nimoy总是可以以手风琴为生 - 但他的祖父鼓励他成为一名演员。他的第一个主要角色是在 17 岁时,在克利福德·奥德茨 (Clifford Odets) 的业余制作中饰演拉尔菲 (Ralphie) 清醒和唱歌!尼莫伊于1953年在波士顿学院上戏剧课,但未能完成学业,并于1970年代在加州大学洛杉矶分校学习摄影。他拥有俄亥俄州安提阿大学的教育硕士学位和荣誉博士学位。1953 年至 1955 年,尼莫伊与演员肯·贝瑞 (Ken Berry) 和建筑师弗兰克·盖里 (Frank Gehry) 一起担任美国陆军中士。
裏安納·尼武(英語:Leonard Simon Nimoy,1931 年 3 月 26 日 — 2015 年 2 月 27 日),美國猶太裔男演員、電影導演、詩人、音樂家和攝影師,以在 1966 年至 1969 年間於美國電視連續劇《星空奇遇記》(Star Trek)及後續電影中扮演冼樸一角而成名。 裏安納·尼武出生於波士頓,他的父母是從烏克蘭伊賈斯拉夫移民到美國的母語為意第緒語的猶太人。他的母親是一名家庭主婦,他的父親開了一家理髮館。他從八歲左右開始表演,十七歲時獲得了一個主角。他在洛杉磯加利福尼亞大學學攝影,但是沒有結束他的學業。1953 年他在波士頓學院獲得了教育藝術碩士的學位,又在俄亥俄州的安提俄克大學獲得了一個榮譽博士學位。他早年在許多 B 級片和電視劇裏擔任小角色。他回憶説他參加打牌比賽和醫學試驗來交付跳舞班的學費。從他的口音中可以聽得出他是在波士頓長大的。 他在美國陸軍預備隊中服役,1955 年 11 月最後以中士的軍階退役。據美國國家檔案管理局的報道尼武在美國陸軍的服役記錄在 1973 年國家人事檔案中心的大火中被毀。 尼武長期參加猶太社群的活動,少年時代他就已經加入了一個猶太少年組織,最近他獲得了其優秀原團員的榮譽。他能夠閲讀和説意第緒語。他的一個著名的音樂劇角色是基於一系列意第緒語短篇小説改編的。1997 年他在一部關於一個正宗猶太團體的紀錄片中做解説。2002 年 10 月他發表了一個攝影集,在卡巴拉的影響下探討上帝的女性的一面。這些照片顯示裸體的婦女戴着經文護符匣(一般猶太男士戴的),這些照片在猶太社群中引起了相當大的爭論。 尼武兩次結婚,第一次 1954 年結婚,1987 年離婚,有兩個孩子,兒子亞當是一名導演。1988 年他再婚,娶蘇珊·貝為妻。蘇珊·貝的堂弟是著名導演米高·比爾。 尼武發明瞭瓦肯人神經指法作為一種非暴力的選擇,此外他還發明瞭瓦肯舉手禮:舉起手,掌心朝向對方,中指和無名指之間分開。這個敬禮是從猶太賜福的儀式中引變出來的。在原來的猶太儀式中使用雙手,拇指向對。它代表希伯來字母 ש,這個字母常被用來代表上帝的名字。尼武使用的瓦肯人的敬禮祝福「生生不息,繁盛昌榮」(Live long and prosper)也是從一句猶太讚美詩中導引出來的。在《文明 IV》中尼武説了原來的猶太讚美詩中的句子。 尼武是一名自由主義者,在 2008 年美國總統大選中他向巴拉克·奧巴馬捐獻了最多 2300 美元。 尼武最著名的角色是在《星空奇遇記》(Star Trek)中扮演半瓦肯人、半人類的冼樸。該系列從 1966 年開始播放,1969 年停止。為此他被提名艾美獎。 早在 1964 年尼武和後來在《星空奇遇記》中演占士·提庇留·卻克的威廉·沙納就一起在一部電視連續劇的一集中共演,當時他們扮演鐵幕兩側的兩個對手。《星空奇遇記》後尼武還在《星空奇遇記:動畫版》中為冼樸配音。在《新星空奇遇記》和六部基於《星空奇遇記》的電影中他也扮演冼樸。在計劃中由傑弗瑞·艾布斯導演的第十一部《星空奇遇記》電影中他將扮演年邁的冼樸。 在他在《星空奇遇記》獲得成功之前尼武已經在五十多部電影和電視劇裏演出,大多數是很普及的電視劇。《星空奇遇記》終止後他立刻參演間諜劇《職業特工隊》(Mission: Impossible),從 1969 年至 1971 年他在該系列中扮演一名魔術師和化裝大師的間諜。在這段時間裏他患了消化性潰瘍。 在 1970 年代和 1980 年代初他上演了多部電視劇,其中因 A Woman Called Golda (1982 年) 被提名一次艾美獎,他還在 Night Gallery (1972 年)和《哥倫布探長》(Columbo)(1973 年)這兩部著名的電視連續劇中飾演醫官角色。 1970 年代末他在一個描述超常現象的電視節目中做解説和組織者(該節目曾於香港麗的電視播出,譯名為《大搜索》)。在這段時間裏他還演出話劇。1970 年代末計劃拍攝新的《星空奇遇記》系列時尼武被安排僅在十一集中的兩集裏出現。但是後來這個系列被改為電影,尼武同意重演他的舊角色。 尼武導演了一些電視連續劇集後於 1984 年成功地導演了第三部《星空奇遇記》的電影,《星空奇遇記之魔宮龍虎鬥》(Star Trek III: The Search for Spock),然後又導演了至今為止最成功的一部星空奇遇記電影《星空奇遇記之回到地球》(Star Trek IV: The Voyage Home)。此後他導演了 1987 年最上座的電影《BB 也瘋狂》(Three Men and a Baby)。尼武偶然也為動畫片做配音。 從 2008 年秋季開始,在霍士公司新拍的一部以科幻為題材的電視劇《F 檔案》(Fringe)中演出「巨大動力」公司的總裁威廉·比爾(William Bell)。
Acting (56)































