Ingmar Bergman

Ernst Ingmar Bergman (July 14, 1918 – July 30, 2007) was a Swedish filmmaker. Widely considered one of the greatest and most influential filmmakers of all time, his films are known as "profoundly personal meditations into the myriad struggles facing the psyche and the soul." Bergman directed more than 60 films and documentaries for cinematic release and for television screenings, most of which he also wrote. Most of his films were set in Sweden, and many films from 1961 onward were filmed on the island of Fårö. He also had a theatrical career that ran in parallel with his film career. It included periods as Leading Director of the Royal Dramatic Theatre in Stockholm and of the Residenztheater in Munich. He directed more than 170 plays. He forged a creative partnership with his cinematographers Gunnar Fischer and Sven Nykvist. Among his company of actors were Harriet Andersson, Bibi Andersson, Liv Ullmann, Gunnar Björnstrand, Erland Josephson, Ingrid Thulin, Gunnel Lindblom and Max von Sydow. Description above from the Wikipedia article Ingmar Bergman, licensed under CC-BY-SA, full list of contributors on Wikipedia.

Escritor, director y productor de teatro, cine, radio y televisión sueco, sin duda la figura más destacada del cine escandinavo. Nació en Upsala, hijo de un pastor protestante, y se educó en la Universidad de Estocolmo, donde estudió literatura e historia del arte antes de incorporarse como ayudante de producción en la ópera Real de Estocolmo. En 1943, por el montaje de su obra La muerte de Gaspar (1942), la productora Svensk Filmindustri (SF) le contrató para el departamento de guiones. El año siguiente, esta productora hizo una película a partir de su novela corta Tortura, que finalmente dirigiría Alf Sjöberg. De 1944 a 1952 Bergman fue director artístico del Teatro Municipal de Helsingborg, periodo en que dirigió su primera película para la SF, Crisis (1946) y una serie de adaptaciones para el productor independiente Lorens Malmstedt. La última, La prisión (1948), bien acogida por la crítica, en la que aparecen ya sus preocupaciones existenciales, inicia el reconocimiento internacional de este autor, que se verá aumentado con Juegos de verano (1950) y Un verano con Mónica (1952). En el amplio conjunto de su obra, ha escrito, producido y dirigido películas que abarcan desde la comedia ligera al drama psicológico o filosófico más profundo. En sus comedias, que incluyen Una lección de amor (1954), Sonrisas de una noche de verano (1955) o El ojo del diablo (1960), es destacable el tratamiento lírico de su contenido sexual explícito. Entre sus obras dramáticas, El séptimo sello (1956) es una lúgubre alegoría de la relación de la humanidad con Dios y la muerte. Entre los recursos narrativos que emplea está la iconografía cristiana, por lo que sus trabajos aparecen rodeados de un halo misterioso.

スウェーデンを代表する映画監督。牧師の父のもとに生まれ、ストックホルム大学で演劇を学ぶ。「もだえ」（44）の脚本を手がけた後、「危機」（46）で監督デビュー。「不良少女モニカ」（52）などでヌーベルバーグの作家たちから注目を浴び、「夏の夜は三たび微笑む」（55）でカンヌ国際映画祭の詩的ユーモア賞を受賞。「第七の封印」（57）で同審査員特別賞、「野いちご」（57）でベルリン国際映画祭金熊賞、「魔術師」（58）でベネチア国際映画祭審査員特別賞、「処女の泉」（60）でアカデミー外国語映画賞と、瞬く間に国際的な評価を高めた。「鏡の中にある如く」（61）、「冬の光」「沈黙」（ともに63）は〈神の沈黙〉3部作と呼ばれる。「叫びとささやき」(72)、「ある結婚の風景」（74）、「鏡の中の女」（75）などの作品群ではパートナーのリブ・ウルマンが主演を務めた。大作「ファニーとアレクサンデル」（82）を最後に監督業から退き、スウェーデン王立劇場の舞台や映画「愛の風景」（92）などの脚本を手がける。2003年、20年ぶりの監督作「サラバンド」を発表。50本以上の作品を遺し、 07年、スウェーデンの自宅で89歳で死去した。

Ernst Ingmar Bergman (Uppsala, 14 de julho de 1918 — Fårö, 30 de julho de 2007) foi um diretor, escritor e produtor sueco que trabalhou em cinema, televisão, teatro e rádio. Considerado um dos cineastas mais talentosos e influentes de todos os tempos, os filmes de Bergman incluem "Sommarnattens leende" (1955), "O Sétimo Selo" (1957), "Morangos Silvestres" (1957), "Persona" ( 1966), "Viskningar och rop" (1972), "Scener ur ett äktenskap" (1973) e "Fanny e Alexander" (1982); os dois últimos existem em versões estendidas de televisão. Bergman dirigiu mais de sessenta filmes e documentários para lançamento cinematográfico e para exibições de televisão, a maioria dos quais também escreveu. Ele também dirigiu mais de 170 peças.

Ernst Ingmar Bergman (Upsália, 14 de julho de 1918 — Fårö, 30 de julho de 2007) foi um dramaturgo e cineasta sueco. Diretor de alguns dos mais influentes e aclamados filmes de todos os tempos (Persona, O Sétimo Selo, Gritos e Sussuros, Fanny e Alexander e Cenas de um Casamento). Alguns dos temas centrais das suas obras estão centrados no estudo psicológico das personagens e das famílias disfuncionais, assim como na angústia causada pela ausência de um Deus, deixando o ser humano abandonado entre Deus e o Diabo.

Шведский режиссёр, сценарист, актёр, продюсер, оператор. Выдающийся деятель скандинавского театра 20 века, наряду с Микеланджело Антониони, Луисом Бунюэлем, Акирой Куросавой, Федерико Феллини, международно признанный лидер «авторского» направления в мировом киноискусстве.

Інґмар Берґман — шведський режисер театру й кіно, сценарист, письменник, один з провідних творців авторського кіно XX сторіччя. Здійснив постановки понад шістдесяти художніх та документальних фільмів для кіно і телебачення, при цьому він був автором сценарію до більшості з них. Також на його рахунку більше ста сімдесяти театральних постановок. Починаючи з 1953 року сформувалась багаторічна плідна співпраця Берґмана з кінооператором Свеном Нюквістом. У фільмах Берґмана часто знімались Гаррієт Андерссон, Лів Ульман, Ґуннар Бьорнстранд, Бібі Андерссон, Інґрід Тулін та Макс фон Сюдов.

恩斯特·英格玛·伯格曼 (Ernst Ingmar Bergman) 是瑞典电影、舞台和电视导演、作家和制片人。他有影响力的作品涉及凄凉和绝望以及喜剧和希望。伍迪艾伦将他描述为“可能是最伟大的电影艺术家，从电影摄影机的发明开始，考虑到所有因素”，他被公认为有史以来最有成就和最有影响力的电影导演之一。然而，尽管广受好评，但他的电影很少获得高票房或获得广泛的观众。他为电影发行和电视导演了 60 多部电影和纪录片，其中大部分是他自己创作的，并导演了 170 多部戏剧。他的演员包括丽芙·乌尔曼、比比·安德森、厄兰·约瑟夫森、英格丽·图林和马克斯·冯·西多。他的大部分电影都以瑞典的风景为背景。他的主要主题是死亡、疾病、信仰、背叛和精神错乱。伯格曼活跃了六年多。 1976 年，由于涉嫌逃税的刑事调查失败，他的职业生涯受到严重威胁。愤怒的伯格曼暂停了一些悬而未决的作品，关闭了他的工作室，并在德国自我流放了八年。

恩斯特·英格瑪·伯格曼 (Ernst Ingmar Bergman) 是瑞典電影、舞台和電視導演、作家和製片人。他有影響力的作品涉及淒涼和絕望以及喜劇和希望。伍迪艾倫將他描述為“可能是最偉大的電影藝術家，從電影攝影機的發明開始，考慮到所有因素”，他被公認為有史以來最有成就和最有影響力的電影導演之一。然而，儘管廣受好評，但他的電影很少獲得高票房或獲得廣泛的觀眾。他為電影發行和電視導演了 60 多部電影和紀錄片，其中大部分是他自己創作的，並導演了 170 多部戲劇。他的演員包括麗芙·烏爾曼、比比·安德森、厄蘭·約瑟夫森、英格麗·圖林和馬克斯·馮·西多。他的大部分電影都以瑞典的風景為背景。他的主要主題是死亡、疾病、信仰、背叛和精神錯亂。伯格曼活躍了六年多。 1976 年，由於涉嫌逃税的刑事調查失敗，他的職業生涯受到嚴重威脅。憤怒的伯格曼暫停了一些懸而未決的作品，關閉了他的工作室，並在德國自我流放了八年。