Mike Leigh

Mike Leigh (born 20 February 1943) is a retired British writer and director of film and theatre. He studied theatre at the Royal Academy of Dramatic Art, and studied further at the Camberwell School of Art and the Central School of Art and Design. He began as a theatre director and playwright in the mid 1960s. In the 1970s and 1980s his career moved between work for the theatre and making films for BBC Television, many of which were characterized by a gritty "kitchen sink realism" style. His well-known films include Life is Sweet (1990), the comedy-drama Career Girls (1997), the Gilbert and Sullivan biopic Topsy Turvy (1999), and the bleak working-class drama All or Nothing (2002). His most notable works are arguably Naked (1993) for which he won the Best Director Award at Cannes, the BAFTA-winning (and Oscar-nominated) Palme d'Or winner Secrets & Lies (1996) and Golden Lion winner Vera Drake (2004). His films and stage plays, according to the critic Michael Coveney, "comprise a distinctive, homogenous body of work which stands comparison with anyone's in the British theatre and cinema over the same period."  Coveney further noted Leigh's role in helping to create stars – Liz Smith in Hard Labour, Alison Steadman in Abigail's Party, Brenda Blethyn in Grown-Ups, Antony Sher in Goose-Pimples, Gary Oldman and Tim Roth in Meantime, Jane Horrocks in Life is Sweet, David Thewlis in Naked – and remarked that the list of actors who have worked with him over the years – including Sheila Kelley, Paul Jesson, Phil Daniels, Lindsay Duncan, Lesley Sharp, Kathy Burke, Stephen Rea, Eric Richard, Julie Walters – "comprises an impressive, almost representative, nucleus of outstanding British acting talent."  Ian Buruma, writing in the New York Review of Books in January 1994, noted: "It is hard to get on a London bus or listen to the people at the next table in a cafeteria without thinking of Mike Leigh. Like other wholly original artists, he has staked out his own territory. Leigh's London is as distinctive as Fellini's Rome or Ozu's Tokyo." Description above from the Wikipedia article Mike Leigh, licensed under CC-BY-SA, full list of contributors on Wikipedia.

Michael „Mike“ Leigh, OBE (* 20. Februar 1943), ist ein britischer Autor und Regisseur von Film und Theater. Er studierte Theater an der Royal Academy of Dramatic Art und bildete sich anschließend an der Camberwell School of Art und der Central School of Art and Design weiter. Mitte der 1960er-Jahre begann er seine Karriere als Theaterregisseur und Dramatiker. In den 1970er- und 1980er-Jahren wechselte er zwischen Theaterarbeit und Filmproduktionen für das BBC-Fernsehen, von denen viele durch einen schonungslosen, realistischen Stil geprägt waren. Zu seinen bekanntesten Filmen zählen „Life is Sweet“ (1990), die Tragikomödie „Career Girls“ (1997), die Gilbert-und-Sullivan-Biografie „Topsy Turvy“ (1999) und das düstere Arbeiterklassendrama „All or Nothing“ (2002). Seine bekanntesten Werke sind wohl „Naked“ (1993), für den er in Cannes den Preis für die Beste Regie gewann, der BAFTA-prämierte (und für den Oscar nominierte) Gewinner der Goldenen Palme, „Secrets & Lies“ (1996), und der Gewinner des Goldenen Löwen, „Vera Drake“ (2004). Seine Filme und Theaterstücke bilden laut Kritiker Michael Coveney „ein unverwechselbares, in sich geschlossenes Werk, das sich mit jedem Werk des britischen Theaters und Films der gleichen Zeit messen kann.“ Coveney hob zudem Leighs Rolle bei der Entdeckung neuer Stars hervor – Liz Smith in „Hard Labour“, Alison Steadman in „Abigail's Party“, Brenda Blethyn in „Grown-Ups“, Antony Sher in „Goose-Pimples“, Gary Oldman und Tim Roth in „Meantime“, Jane Horrocks in „Life is Sweet“, David Thewlis in „Naked“ – und bemerkte, dass die Liste der Schauspieler, die im Laufe der Jahre mit ihm zusammengearbeitet haben – darunter Sheila Kelley, Paul Jesson, Phil Daniels, Lindsay Duncan, Lesley Sharp, Kathy Burke, Stephen Rea, Eric Richard, Julie Walters – „einen beeindruckenden, beinahe repräsentativen Kern herausragender britischer Schauspieltalente“ darstellt. Ian Buruma schrieb im Januar 1994 in der New York Review of Books: „Es ist schwer, in London in einen Bus zu steigen oder den Leuten am Nachbartisch in einer Cafeteria zuzuhören, ohne an Mike Leigh zu denken. Wie andere völlig originelle Künstler hat er sich sein eigenes Terrain geschaffen. Leighs London ist so unverwechselbar wie Fellinis Rom oder Ozus Tokio.“

Michael "Mike" Leigh, 20 Şubat 1943 tarihinde Salford, Lancashire, İngiltere'de Yahudi kökenli bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Bir doktorun oğlu olan Leigh, tiyatroya olan ilgisini erken yaşlarda keşfetti ve prestijli Kraliyet Dramatik Sanatlar Akademisi'nde (RADA) oyunculuk eğitimi aldı. Daha sonra Camberwell Sanat Okulu ve Londra Film Okulu gibi kurumlarda eğitimine devam ederek sanatsal vizyonunu geliştirdi. Kariyerine 1960'lı yıllarda tiyatro oyunları yazıp yöneterek başladı ve kısa sürede kendine özgü çalışma yöntemiyle tanındı. Leigh'in sinema anlayışını devrimci kılan, senaryoyu oyuncularıyla birlikte uzun provalar ve doğaçlama seansları sonucunda oluşturmasıdır. Geleneksel senaryo yazımını reddeden yönetmen, aylarca süren atölye çalışmalarıyla karakterleri ve diyalogları oyuncularıyla birlikte inşa eder. Bu yöntem, filmlerine olağanüstü bir gerçekçilik ve karakter derinliği kazandırarak onu "sosyal gerçekçilik" akımının en önemli temsilcilerinden biri yapmıştır. Filmlerinde genellikle İngiliz işçi ve orta sınıfının gündelik yaşamlarını, trajikomik anlarını, aile içi ilişkilerini ve bastırılmış duygularını samimi bir dille mercek altına alır. İlk uzun metrajlı filmi Kasvetli Anlar (Bleak Moments) (1971) ile dikkatleri üzerine çektikten sonra, kariyerinin önemli bir bölümünü BBC için çektiği ve aralarında kült statüsüne ulaşan Abigail'in Partisi (Abigail's Party) (1977) gibi yapımların da bulunduğu TV filmleriyle geçirdi. 1980'lerin sonundan itibaren sinemaya ağırlık vermeye başladı. Yüksek Umutlar (High Hopes) (1988) ve Hayat Tatlıdır (Life Is Sweet) (1990) gibi filmlerle uluslararası alanda tanınırlığını artırdı. Kariyerinin zirvesine 1990'larda ulaştı. Çıplak (Naked) (1993) filmiyle Cannes Film Festivali'nde En İyi Yönetmen ödülünü kazandı. Üç yıl sonra, aile sırları ve kimlik arayışı üzerine kurulu başyapıtı Sırlar ve Yalanlar (Secrets & Lies) (1996) ile Cannes Film Festivali'nin en büyük ödülü olan Altın Palmiye'yi evine götürdü. Bu film, aynı zamanda ona Oscar adaylıkları da getirdi. Kariyeri boyunca Karmakarışık (Topsy-Turvy) (1999), Vera Drake (2004) – bu filmle Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan kazandı –, Neşeli Hayat (Happy-Go-Lucky) (2008), Başka Bir Yıl (Another Year) (2010) ve Bay Turner (Mr. Turner) (2014) gibi eleştirmenlerce beğenilen pek çok başarılı filme imza attı. Sinemaya yaptığı katkılardan dolayı Britanya İmparatorluk Nişanı (OBE) ile onurlandırılan Mike Leigh, gerçekçi sinemanın yaşayan en büyük ustalarından biri olarak kabul edilmektedir.

迈克尔·"迈克"·李（生于1943年2月20日）是英国电影与戏剧导演及编剧。他曾在皇家戏剧艺术学院学习戏剧，后于坎伯韦尔艺术学院及中央艺术与设计学院深造。1960年代中期，他以戏剧导演及剧作家身份开启艺术生涯。1970至1980年代，他穿梭于戏剧创作与BBC电视电影制作之间，其作品常以粗粝的"厨房水槽现实主义"风格著称。知名作品包括《甜蜜生活》（1990）、悲喜剧《职业女郎》（1997）、吉尔伯特与萨利文传记片《酣歌畅戏》（1999）以及阴郁的工人阶级题材影片《折翼天使》（2002）。其最具代表性的作品当属助他斩获戛纳最佳导演奖的《赤裸裸》（1993）、荣获金棕榈奖及奥斯卡提名的《秘密与谎言》（1996），以及金狮奖作品《维拉·德雷克》（2004）。 评论家迈克尔·科文尼指出，他的影视戏剧作品"构成了独特而统一的创作体系，足以与同期任何英国戏剧电影创作者比肩"。科文尼特别强调李在发掘演员方面的贡献——《艰苦劳动》中的莉兹·史密斯、《阿比盖尔派对》中的艾莉森·斯蒂德曼、《成长》中的布伦达·布莱斯、《鸡皮疙瘩》中的安东尼·舍尔、《与此同时》中的加里·奥德曼与蒂姆·罗斯、《甜蜜生活》中的简·霍洛克斯、《赤裸裸》中的大卫·休里斯——这些演员的成长轨迹印证了他的慧眼。科文尼更指出，与李合作过的演员阵容（包括希拉·凯利、保罗·杰森、菲尔·丹尼尔斯、林赛·邓肯、莱斯利·夏普、凯西·伯克、斯蒂芬·瑞、埃里克·理查德、朱莉·沃尔特斯等）"汇聚了英国表演艺术界令人惊叹的核心力量"。 伊恩·布鲁玛在1994年1月《纽约书评》中写道："如今在伦敦乘坐巴士，或在咖啡馆听见邻桌交谈时，很难不联想到迈克·李的作品。正如所有独具创造力的艺术家，他开辟了属于自己的疆域。李镜头下的伦敦，如同费里尼的罗马或小津安二郎的东京，已成为辨识度极高的艺术符号。"

邁克爾·"邁克"·李（生於 1943 年 2 月 20 日）是英國電影與戲劇導演及編劇。他曾在皇家戲劇藝術學院學習戲劇，後於坎伯韋爾藝術學院及中央藝術與設計學院深造。1960 年代中期，他以戲劇導演及劇作家身份開啓藝術生涯。1970 至 1980 年代，他穿梭於戲劇創作與 BBC 電視電影制作之間，其作品常以粗糲的"廚房水槽現實主義"風格著稱。知名作品包括《甜蜜生活》（1990）、悲喜劇《職業女郎》（1997）、吉爾伯特與薩利文傳記片《酣歌暢戲》（1999）以及陰鬱的工人階級題材影片《折翼天使》（2002）。其最具代表性的作品當屬助他斬獲戛納最佳導演獎的《赤裸裸》（1993）、榮獲金棕櫚獎及奧斯卡提名的《秘密與謊言》（1996），以及金獅獎作品《維拉·德雷克》（2004）。 評論家邁克爾·科文尼指出，他的影視戲劇作品"構成了獨特而統一的創作體系，足以與同期任何英國戲劇電影創作者比肩"。科文尼特別強調李在發掘演員方面的貢獻——《艱苦勞動》中的莉茲·史密斯、《阿比蓋爾派對》中的艾莉森·斯蒂德曼、《成長》中的布倫達·布萊斯、《書中自有魔怪谷》中的安東尼·捨爾、《與此同時》中的加里·奧德曼與蒂姆·羅斯、《甜蜜生活》中的簡·霍洛克斯、《赤裸裸》中的大衞·休里斯——這些演員的成長軌跡印證了他的慧眼。科文尼更指出，與李合作過的演員陣容（包括希拉·凱利、保羅·傑森、菲爾·丹尼爾斯、林賽·鄧肯、萊斯利·夏普、凱西·伯克、斯蒂芬·瑞、埃里克·理查德、朱莉·沃爾特斯等）"匯聚了英國表演藝術界令人驚嘆的核心力量"。 伊恩·布魯瑪在 1994 年 1 月《紐約書評》中寫道："如今在倫敦乘坐巴士，或在咖啡館聽見鄰桌交談時，很難不聯想到邁克·李的作品。正如所有獨具創造力的藝術家，他開辟了屬於自己的疆域。李鏡頭下的倫敦，如同費裏尼的羅馬或小津安二郎的東京，已成為辨識度極高的藝術符號。"