Diane Lane

Diane Colleen Lane (born January 22, 1965) is an American actress and producer. Born and raised in New York City, Lane made her screen debut at age 14 in George Roy Hill's 1979 film A Little Romance. Laurence Olivier, who played a major supporting role in the film, called her "the new Grace Kelly". The two films that could have catapulted her to star status, Streets of Fire and The Cotton Club, were both commercial and critical failures, and her career languished as a result. After taking a break, Lane returned to acting to appear in The Big Town and Lady Beware, but did not make another big impression on a sizable audience until 1989's popular and critically acclaimed TV miniseries Lonesome Dove, for which she was nominated for an Emmy Award. It was not until 1999 that Lane earned further recognition for her role in A Walk on the Moon, and that was followed by her performance alongside George Clooney and Mark Wahlberg in the 2000 blockbuster The Perfect Storm. She was especially lauded and honored for the 2002 film Unfaithful, which earned her Satellite, New York Film Critics Circle, and National Society of Film Critics awards for Best Actress in a Motion Picture (Drama). Her performance in Unfaithful also garnered her Academy Award, Golden Globe, and Screen Actors Guild Award nominations for Best Actress. She was also highly lauded by critics for her performance in the immediately subsequent film Under the Tuscan Sun. For much of the rest of the decade, she alternately appeared as a lead actress in romantic films such as Must Love Dogs (2005) and Nights in Rodanthe (2008), and thrillers such as Fierce People (2005), Hollywoodland (2006), and Untraceable (2008). She has appeared in four films directed by Francis Ford Coppola: The Outsiders, Rumble Fish, The Cotton Club, and Jack. She has been in one film directed by his wife Eleanor Coppola: Paris Can Wait. She also played the recurring role of Martha Kent, the adoptive mother of Superman, in Man of Steel (2013) and appeared in subsequent films of the DC Extended Universe. Her most recent film is the 2020 neo-western Let Him Go.

Diane Lane (Nova York, 22 de gener de 1965) és una actriu estatunidenca. Diane Lane va començar la seva carrera als 6 anys al teatre experimental La Mama Experimental Theatre a Nova York, on va participar en les produccions Medea i The Cherry Orchard. Als 13 anys, va fer la primera pel·lícula amb Laurence Olivier a A Little Romance. Als 14 anys, va ser a la coberta de la revista Time. El 2002, Diane Lane va ser nominada per l'Oscar a la millor actriu per Infidel.

Die am 22. Januar 1965 in New York geborene Diane Lane ist die Tochter einer Nachtclubtänzerin und eines Schauspiellehrers. Bereits im Alter von sechs Jahren stand Diane Lane zum ersten Mal auf der Bühne. Nur sieben Jahre später spielte sie in Ich liebe dich – I love you – je t’aime an der Seite von Laurence Olivier, der sie mit Lob überschüttete und sie als neue Grace Kelly pries. Trotz dieser Vorschusslorbeeren kam Diane Lanes Karriere nicht so in Fahrt, wie sie es sich gewünscht hatte. Doch im Jahr 1983 besetzte Francis Ford Coppola sie in den Jugendfilmen Rumble Fish und Die Outsider, was ihr endlich den großen Erfolg einbrachte. Nach ein paar teuren Filmflops wie Cotton Club zog Diane Lane sich für ein paar Jahre aus dem Filmgeschäft zurück. 1988 drehte sie Liebestraum mit Christopher Lambert, mit dem sie von 1988 bis 1994 verheiratet war und mit dem sie eine Tochter hat. 2008 stand Diane Lane für Das Lächeln der Sterne zum dritten Mal mit Richard Gere vor der Kamera. Diane Lane lebt mit ihrem zweiten Ehemann Josh Brolin zusammen.

Diane Colleen Lane (22 de enero de 1965) es una actriz estadounidense. Ha sido nominada a los Óscar, Globos de Oro, Premios del Sindicato de Actores y Emmy.1​ Conocida por sus intervenciones en películas como Judge Dredd (1995), La tormenta perfecta (2000), Unfaithful (2002), Bajo el sol de la Toscana (2003), Hollywoodland (2006) y Nights in Rodanthe (2008).

Diane Colleen Lane (22 de enero de 1965) es una actriz estadounidense. Ha sido nominada a los Óscar, Globos de Oro, Premios del Sindicato de Actores y Emmy. ​ Conocida por sus intervenciones en películas como Judge Dredd (1995), La tormenta perfecta (2000), Unfaithful (2002), Bajo el sol de la Toscana (2003), Hollywoodland (2006) y Nights in Rodanthe (2008).

Diane Lane, de son vrai nom Diane Colleen Lane, née le 22 janvier 1965 à New York, dans l'état de New York, aux (États-Unis), est une actrice américaine. Commençant sa carrière en 1979 avec le film I Love You, je t'aime aux côtés de Laurence Olivier, elle fait peu après la couverture de Time et est décrite comme la « nouvelle Grace Kelly ». Au début des années 1980, elle fait une transition réussie de sa carrière d'enfant actrice et sa carrière d'adulte grâce au réalisateur Francis Ford Coppola avec Outsiders et Rusty James, mais connaît un passage à vide après les échecs successifs de Cotton Club et Les Rues de feu. Elle renoue avec le succès critique et commercial en 1989 avec la mini-série Lonesome Dove, qui lui vaut une nomination au Emmy Awards. Par la suite, elle tourne plusieurs films notables, y compris Infidèle, qui lui vaut une nomination à l'Oscar et au Golden Globe. Elle est apparue au cinéma notamment dans Le Choix d'une vie, En pleine tempête, Sous le soleil de Toscane, Hollywoodland, Man of Steel, Batman v Superman : L'Aube de la justice et plus récemment dans Dalton Trumbo. En 2015, elle double le personnage de la mère de Riley dans Vice-versa, récompensé de l'Oscar du meilleur film d'animation.

Diane Lane (New York, 1965. január 22. –) Oscar-, Golden Globe- és kétszeresen Primetime Emmy-díjra jelölt amerikai színésznő. Lane 1965-ben született New Yorkban. Szülei elváltak még csecsemő korában. Hat évig édesanyjával élt, de 1971-ben az apja, Burt Lane visszanyerte lánya gyermekfelügyeleti jogát. Burt Lane színészek képzésével, oktatásával foglalkozott, később ő lett Diane menedzsere. Diane Lane tizenhárom évesen kezdte filmes karrierjét Laurence Olivier oldalán az Egy kis románc című filmben (1979). A kritikusok dicsérték alakítását, és megnyerte magának a tinédzserek közönségét is. Ford Coppola amerikai rendező is felfigyelt az ifjú színésznőre, és számos filmjében szerepet osztott rá, mint A kívülállók, a Rablóhal és a Gengszterek klubja, azonban színészi játéka nem hatott meggyőzően a kritika szerint. A kilencvenes években újabb felejthető alakításokat nyújtott a Dredd bíró, a Chaplin és a Jack filmekben. A Séta a Holdon (1999) volt az a film, ami újra egyenesbe hozta Lane karrierjét. A film a hatvanas években játszódik, és Lane egy frusztrált feleség szerepébe bújik, aki úgy érzi, túl korán vesztette el fiatalságát azzal, hogy korán lett várandós. 2000-ben George Clooney és Mark Wahlberg oldalán bukkant fel a Viharzóna című filmben. 2002-ben Oscar-díjra jelölték A hűtlenben nyújtott alakításáért. A 2000-es évek további jelentős filmjei a Napsütötte Toszkána, Hollywoodland, Éjszaka a parton és A paripa. 2013-ban megkapta Martha Kent szerepét Az acélember című filmben, így Superman mellett többször is megjelenik (Batman Superman ellen és Az Igazság Ligája). 2016-ban harmadszor is kiválasztották Ranyevszkaja szerepére a Cseresznyéskert című komédiában.

Diane Colleen Lane (nata il 22 gennaio 1965) è un'attrice e produttrice americana. Nata e cresciuta a New York City, Lane ha fatto il suo debutto sullo schermo all'età di 14 anni nel film di George Roy Hill del 1979 A Little Romance. Laurence Olivier, che ha interpretato un ruolo di supporto nel film, l'ha definita "la nuova Grace Kelly". I due film che avrebbero potuto catapultarla allo status di star, Streets of Fire e The Cotton Club, sono stati entrambi fallimenti commerciali e di critica, e la sua carriera ha languito di conseguenza. Dopo una pausa, la Lane tornò a recitare per apparire in The Big Town e Lady Beware, ma non fece un'altra grande impressione su un pubblico considerevole fino alla popolare e acclamata miniserie TV del 1989 Lonesome Dove, per la quale fu nominata per un Emmy Award. Fu solo nel 1999 che la Lane ottenne ulteriori riconoscimenti per il suo ruolo in A Walk on the Moon, seguito dalla sua interpretazione al fianco di George Clooney e Mark Wahlberg nel blockbuster del 2000 La tempesta perfetta. È stata particolarmente lodata e onorata per il film del 2002 Unfaithful, che le è valso i premi Satellite, New York Film Critics Circle e National Society of Film Critics come migliore attrice in un film drammatico. La sua interpretazione in Unfaithful le è valsa anche le nomination all'Oscar, al Golden Globe e allo Screen Actors Guild Award come migliore attrice. È stata anche molto lodata dalla critica per la sua interpretazione nel film immediatamente successivo Sotto il sole della Toscana. Per gran parte del resto del decennio, è apparsa alternativamente come attrice protagonista in film romantici come Must Love Dogs (2005) e Nights in Rodanthe (2008), e thriller come Fierce People (2005), Hollywoodland (2006) e Untraceable (2008). È apparsa in quattro film diretti da Francis Ford Coppola: The Outsiders, Rumble Fish, The Cotton Club e Jack. Ha recitato in un film diretto da sua moglie Eleanor Coppola: Paris Can Wait. Ha anche interpretato il ruolo ricorrente di Martha Kent, la madre adottiva di Superman, in Man of Steel (2013) ed è apparsa nei film successivi del DC Extended Universe. Il suo film più recente è il neo-western del 2020 Let Him Go.

ニューヨーク出身。演劇コーチの父とダンサーの母の間に生まれる。6歳で初舞台を踏み、ブロードウェイ作品に参加。13歳のとき映画「リトル・ロマンス」（79）のヒロイン役でハリウッドに進出し、若手スターの筆頭となった。フランシス・フォード・コッポラ監督「ランブルフィッシュ」「アウトサイダー」（ともに83）や「ストリート・オブ・ファイヤー」（84）で人気を獲得。19歳から3年間活動を休止し、復帰後は「愛は危険な香り」（87）などで大人の女優の魅力を見せる。「パーフェクト・ストーム」（00）、「陽だまりのグラウンド」（01）などのヒット作を経て、「運命の女」（02）でアカデミー主演女優賞に初ノミネートされ、翌年「トスカーナの休日」でもゴールデングローブ賞の候補となった。以降の出演作に「マン・オブ・スティール」（13）、「トランボ　ハリウッドに最も嫌われた男」（15）、「ボンジュール、アン」（16）、「すべてが変わった日」（20）など。

Diane Lane werd geboren op 22 januari 1965 in New York. Ze is de dochter van waarnemend coach Burton Eugene "Burt" Lane en nachtclubzanger / centerfold Colleen Farrington. De families van haar ouders kwamen beiden uit de staat Georgia. Diane speelde al op zeer jonge leeftijd en maakte haar podiumdebuut op zesjarige leeftijd. Haar werk in veelgeprezen theaterproducties als "The Cherry Orchard" en "Medea" leidde ertoe dat ze naar Hollywood werd geroepen. Ze was 13 toen ze werd gecast door regisseur George Roy Hill in zijn prachtige film I love you, je t'aime (1979) uit 1979, tegenover Sir Laurence Olivier. De film deed het alleen commercieel zo-zo, maar Olivier prees zijn jonge co-ster en noemde haar de nieuwe Grace Kelly. Na haar goed ontvangen debuut stond Diane op tijdschriftomslagen over de hele wereld, waaronder "Time", wat haar de "nieuwe jonge acteersensatie" noemde. Het werd echter een beetje rustiger toen ze zich in kritieke en financiële flops bevond als Touched by Love (1980), Bill Doolin le hors-la-loi (1981), Movie Madness (1982), Ladies and Gentlemen, the Fabulous Stains (1982) en, zeer onherinnelijk, Six Pack (1982), die allemaal niet haar carrière in brand hebben gestoken. Ze maakte in deze periode ook verschillende tv-films, maar het was in 1983 dat ze eindelijk de belofte van het sterrendom begon te vervullen die eerder voor haar was voorspeld. De veelgeprezen regisseur Francis Ford Coppola nam nota van Diane's aantrekkingskracht en wierp haar in twee "jeugd" -georiënteerde films gebaseerd op S.E. Hinton-romans. Rusty James (1983) en Outsiders (1983) zijn inderdaad cultklassiekers geworden en hebben ervoor gezorgd dat ze een trouwe fanbase heeft gekregen. De industrie nam nu kennis van Diane Lane en ze kreeg al snel hoofdrollen in drie grote studio-epics. Ze wees de eerste af, Splash (1984) (wat een verrassingshit was voor Daryl Hannah). Helaas waren de andere twee kritische en box-office-bommen: Walter Hill's glanzende rock-'n-roll-fabel Les rues de feu (1984) was niet het enorme zomersucces dat velen dachten dat het zou zijn, en het enorm onrustige Coppola-epos Cotton Club (1984) met Richard Gere in de hoofdrol was ook een spraakmakende flop. Het achtereenvolgende falen van beide films had haar carrière ter plekke kunnen beëindigen, maar gelukkig niet. Mogelijk "opgebrand" door de belediging van deze films en ongelukkig met de richting die haar carrière insloeg, "trok" ze zich terug uit de filmwereld op 19-jarige leeftijd en zei dat ze was vergeten waarvoor ze was begonnen met acteren. Ze bleef de komende drie jaar weg van het scherm. Ironisch genoeg zijn de twee films die de belangrijkste oorzaak waren van haar "pensioen" sindsdien in populariteit gegroeid, en vooral "Streets of Fire" lijkt het soort publiek te hebben gevonden dat het niet kon krijgen toen het voor het eerst werd uitgebracht.

Diane Colleen Lane (ur. 22 stycznia 1965) jest amerykańską aktorką i producentką. Urodzona i wychowana w Nowym Jorku, Lane zadebiutowała na ekranie w wieku 14 lat w filmie George'a Roya Hilla z 1979 roku "Mały romans". Laurence Olivier, który zagrał główną rolę drugoplanową w filmie, nazwał ją „nową Grace Kelly”. Dwa filmy, które mogłyby katapultować ją do statusu gwiazdy, "Ulice w ogniu" i "Cotton Club", okazały się porażkami komercyjnymi i krytycznymi, a jej kariera w rezultacie podupadła. Po przerwie Lane wróciła do aktorstwa, aby wystąpić w "Wielkim mieście" i "Nie igraj z kobietą", ale nie zrobiła kolejnego wielkiego wrażenia na sporej widowni aż do popularnego i chwalonego przez krytyków miniserialu telewizyjnego "Na południe od Brazos" z 1989 roku, za który została nominowana do nagrody Emmy. Dopiero w 1999 roku Lane zyskała dalsze uznanie za rolę w filmie "Spacer po księżycu", a następnie wystąpiła u boku George'a Clooneya i Marka Wahlberga w przeboju z 2000 roku "Gniew oceanu". Szczególnie chwalono ją i uhonorowano za film "Niewierna" z 2002 roku, który przyniósł jej nagrody Satellite, New York Film Critics Circle i National Society of Film Critics dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym. Jej występ w "Niewiernej" przyniósł jej również nominacje do Oscara, Złotego Globu i nagrody Screen Actors Guild Award dla najlepszej aktorki. Krytycy wysoko ocenili ją również za występ w kolejnym filmie "Pod słońcem Toskanii". Przez większą część dekady naprzemiennie pojawiała się jako główna aktorka w filmach romantycznych, takich jak "Facet z ogłoszenia" (2005) i "Noce w Rodanthe" (2008), a także w thrillerach, takich jak "Dzikie plemię" (2005), "Hollywoodland" (2006) i "Nieuchwytny" (2008). Wystąpiła w czterech filmach wyreżyserowanych przez Francisa Forda Coppolę: "Outsiderzy", "Rumble Fish", "Cotton Club" i "Jack". Wystąpiła także w jednym filmie wyreżyserowanym przez jego żonę Eleanor Coppolę: "Paryż może poczekać". Zagrała również powracającą rolę Marthy Kent, adopcyjnej matki Supermana, w "Człowieku ze stali" (2013) i pojawiła się w kolejnych filmach DC Extended Universe. Jej najnowszym filmem jest neowerstern "Prawo krwi" z 2020 roku.

Diane Lane, 22 Ocak 1965 tarihinde New York, ABD'de dünyaya gelmiştir. Drama koçu bir baba ve gece kulübü şarkıcısı bir annenin kızı olan Lane, sahne tozunu çok küçük yaşlarda yutmaya başladı ve henüz 6 yaşındayken La MaMa Deneysel Tiyatro Kulübü'nde profesyonel oyunculuğa adım attı. Sinema dünyasındaki ilk çıkışını 1979 yapımı "A Little Romance" filmiyle yaptı; bu filmdeki performansı, rol arkadaşı efsanevi aktör Laurence Olivier'nin onu "yeni Grace Kelly" olarak tanımlamasına neden oldu. Bu parlak başlangıç, onun genç yaşta Hollywood'un dikkat çeken isimlerinden biri olmasını sağladı. 1980'lerin başında usta yönetmen Francis Ford Coppola'nın favori oyuncularından biri haline gelen Lane, "Dışlanmışlar" (The Outsiders) (1983), "Siyam Balığı" (Rumble Fish) (1983) ve "The Cotton Club" (1984) gibi filmlerde rol alarak gençlik ikonları arasındaki yerini aldı. Ancak kariyerindeki geçiş dönemi, 1989 yapımı mini dizi "Lonesome Dove"daki performansıyla Emmy Ödülü'ne aday gösterilmesiyle ivme kazandı. 1990'ları çeşitli türlerdeki filmlerle geçiren Lane için asıl sanatsal rönesans, 1999 yapımı bağımsız film "A Walk on the Moon" ile geldi. Bu filmdeki performansı eleştirmenlerce o kadar beğenildi ki, kariyerinde yeni ve daha olgun bir dönemin kapılarını araladı. Diane Lane'in kariyerinin zirvesi, 2002 yapımı erotik gerilim filmi "Sadakatsiz" (Unfaithful) oldu. Richard Gere ile başrolü paylaştığı bu filmde, evliliğinde mutsuz olup yasak bir ilişkiye sürüklenen Connie Sumner karakterini canlandıran Lane, sergilediği cesur ve derinlikli performansla En İyi Kadın Oyuncu dalında Oscar'a ve Altın Küre'ye aday gösterildi. Hemen ardından gelen ve Frances Mayes'in çok satan kitabından uyarlanan "Kızgın Güneş" (Under the Tuscan Sun) (2003) filmiyle romantik komedi/drama türündeki başarısını kanıtladı ve bir kez daha Altın Küre'ye aday oldu. Bu film, Lane'in en sevilen ve en çok tekrar izlenen yapımlarından biri haline geldi. Son yıllarda gişe rekortmeni yapımlarda da boy gösteren Lane, DC Genişletilmiş Evreni'nde Superman'in manevi annesi Martha Kent rolünü üstlendi. "Man of Steel" (2013), "Batman v Superman: Adaletin Şafağı" (2016) ve "Justice League" (2017/2021) filmlerinde bu karaktere hayat verdi. Ayrıca Kevin Costner ile başrolü paylaştığı gerilim filmi "Let Him Go" (2020) ve Ryan Murphy'nin antoloji dizisi "Feud: Capote vs. The Swans" (2024) dizisindeki Slim Keith rolüyle eleştirmenlerden övgü almaya devam etmektedir. Diane Lane, çocuk yıldız olarak başladığı kariyerini, zarafeti ve duygusal derinliğiyle Hollywood'un en saygın aktrislerinden biri olarak sürdürmektedir.

戴安·琳恩（Diane Lane），美国著名女星。在6岁时她就已登台演出，《樱桃园》和《美狄亚》等广受好评的舞台剧使她受到了好莱坞的注意。13岁时琳恩被导演乔治·罗伊·希尔看中，出演了1979年的《小小罗曼史》，与著名的劳伦斯·奥利佛演对手戏。